energiczny wkład wodnych producentów surowców w lądowe sieci pokarmowe w średniej wielkości systemie rzecznym

rzeki są coraz częściej uznawane za dostarczanie dotacji żywieniowych (tj. energii i składników odżywczych) sąsiadującym lądowym sieciom pokarmowym poprzez degradację organizmów wodnych (np. wschodzących owadów wodnych, raków, ryb) przez konsumentów lądowych. Ponieważ jednak organizmy te przyswajają energię zarówno wodną (np., algi bentosowe, fitoplankton, wodne makrofity) i lądowe (np. łęgowy detrytus liściowy), subwencje rzeczne dla konsumentów lądowych stanowią połączenie energii pochodzącej z wód i obszarów lądowych. Do tej pory nie zbadano w pełni wyraźnego wkładu energii pochodzącej od wodnych producentów surowców dla konsumentów lądowych, ale można oczekiwać, że będzie on ilościowo ważny dla lądowych sieci żywnościowych. Przy 12 osiągnięciach wzdłuż 185-kilometrowego odcinka szóstego rzędu systemu rzek Scioto (Ohio, USA), określiliśmy względny udział energii pochodzącej od wodnych producentów pierwotnych w zestawie lądowych konsumentów łęgowych, którzy integrują sąsiedni krajobraz w wielu skalach przestrzennych poprzez swoją działalność żerową (pająki tetragnathid, chrząszcze rove, dorosłe koenagrionidowe muchówki, jaskółki łęgowe i szopy). Wykorzystaliśmy naturalnie obfite stabilne izotopy (13C i 15N) peryferytonu, fitoplanktonu, makrofitów i roślinności lądowej do oceny energetycznego wkładu wodnych producentów pierwotnych w lądowe sieci pokarmowe. Pająki tetragnathid z linii brzegowej były najbardziej zależne od wodnych producentów pierwotnych (50%), a następnie szersze szopy (48%), muchówki (44%) i jaskółki łęgowe (41%). Spośród producentów pierwotnych, fitoplankton (19%) zapewniał największy wkład odżywczy dla konsumentów lądowych (rozpatrywanych łącznie), a następnie peryferyton (14%) i makrofity (11%). Nasze odkrycia dostarczają empirycznych dowodów na to, że wodni pierwotni producenci dużych strumieni i rzek mogą być krytycznym źródłem pożywienia dla lądowych sieci pokarmowych. Pokazujemy również, że odżywianie oparte na wodzie przyczynia się zarówno do linii brzegowej, jak i do szerszego zasięgu konsumentów lądowych, a zatem może być ważnym powiązaniem energetycznym w skali krajobrazowej między rzekami a siedliskami wyżynnymi.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.