Jony w wodnych mieszaninach kwasu octowego: reorganizacja rozpuszczalnika wokół protonów i Energie Gibbsa przenoszenia z wody

fotochłonny, podstawowy czujnik, 4-nitroanilina, został użyty do określenia stałej równowagi rozpuszczalnika wokół protonu w mieszaninach mieszanej kompozycji wody z kwasem octowym. We wszystkich zastosowanych mieszaninach samo-jonizacja kwasu octowego została stłumiona. W przeciwieństwie do mieszanin wody z pokrewnym etanolem lub acetonem, równowaga ta jest przesunięta bardziej w kierunku solwatowanych gatunków, gdy zwiększa się ułamek molowy x2 Ko-rozpuszczalnika. Energię transferu protonów z wody do mieszaniny ΔGo T (H+) można uzyskać przy pomocy tej stałej równowagi dla rozpuszczalnika.Używając ΔGo T (H+), ΔGo T (i) dla i oznaczającego aniony i inne kationy może być evaluated.In porównanie ΔGo t (i) dla kationów ma niższe wartości ujemne niż przy dodawaniu do wody etanolu lub acetonu. Odpowiednio, w przypadku anionów halogenkowych, dodatnie ΔGo t (i) z dodatkiem kwasu octowego są raczej mniejsze niż w przypadku dodania anolu lub acetonu. Wpływ na interakcję jonowo-rozpuszczalnikową obu grup hydroksylowych i karbonylowych w kwasie octowym może być za to odpowiedzialny. Chociaż ΔGo t (i) dla C10−4 i Re0−4 są również dodatnie, zarówno pikrateiony, jak i OH− dają wartości ujemne z dodatkiem kwasu octowego do wody. W przypadku pikrateionów hydrofobowy efekt pierścienia węglowego powoduje stabilizację w stosunku do wody. Z Oh -, całkowita konwersja do anionów octanowychwystępuje. Podobnie jak w przypadku innych korozolwentów, stwierdzono, że udział ładunku na anionie octanowym w ΔGo T (CH3COO−) wzrasta wraz ze wzrostem x2. Stała kwasowości K a dla kwasu octowego zmniejsza się powoli, gdy X2 wzrasta do 0,5, po czym następuje szybki spadek dla X2 większy niż 0,7, gdzie występuje dimeryzacja kwasu octowego.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.